गजल

पिपल विना तड्पीएको एउटा बुढो बर भएँ ।
बसाँइ सरी छाडी गा को भत्कीएको घर भएँ ।

हेला मात्र गरिरहे कुरुप नै देखे छन् नी ,
आफैं बाट च्यातिएर बेकामे म धर भएँ ।

उषा भन्दा गोधुली त कमै लाई प्यारो लाग्छ,
रङ्गी चङ्गी दुनियाँमा आफैं बाट पर भएँ ।

देव सम्भिm पुज्न लाई मान्छे ढुङ्गा हैन रैछ,
के-को साथ पाउँथे त आखिर म नर भएँ ।

5 comments:

 
धन्यवाद